دومینوی سیاه به قلم فرگل حسینی
پارت چهارده :
بالشت‌و روی صورتم قرار دادم.
چطور می تونستم توی این موقعیت به این چیزها فکر کنم.
قطعا مغزم درست کار نمی‌کرد،شایدم هم خراب شده بود.
*
ریون
_راسته شما تا بردن جایزه گِرمی هم پیش رفتین؟
پیشونیم‌و با انگشت خاراندم.فیلتر سیگارم‌و توی جا سیگاری نقره‌ای که هدیه گرفته بودم خاموش کردم.
لبخند کوتاهی زدم.باید جلوی اون ها خودم‌و خوش برخورد جلوه می‌دادم واین اصلا خوب ن
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۱۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
فرگل حسینی | نویسنده رمان
🫠😂
۵ ماه پیشدرسااا
0چه بابا روی مهی اینقدر میخوای بچت توی شرکت ریون خواننده بشه سه سال دندون روی جیگر بزار مرد
۸ ماه پیشسرو
3اینقدر از این آدما بدم میاد که جای بچشون حرف میزنن
۹ ماه پیشهلیا
0قلمتون مانا عالی بود🫂😚
۹ ماه پیشهلیا
0اون موقع بنظرم تازه داستان شروع میشه با دردسراش🤭😂
۹ ماه پیشهلیا
0دلم میخواد زودتر همخونه ها وارد داستان شن🤭
۹ ماه پیشبنفش علی
2خوسحالم که پیداش کردم ،دختره گل فروش و پسر مافیا🌚
۹ ماه پیشبنفش علی
0خیلی قشنگه این رمان 🥲
۹ ماه پیشهلیا
1عع وا خوب رنگشم میگفتی دیگه ریون جون😂🤦🏻 ♀️
۹ ماه پیشهلیا
1عع وا خوب رنگشم میگفتی دیگه ریون جون😂🤦🏻 ♀️
۹ ماه پیشهلیا
0فرار و به قرار ترجیح داد خیانتکار😂
۹ ماه پیشهلیا
0با اینکه از ریون زیاد خوشم نمیاد ولی خوب حالشونو گرفت.. 😂
۹ ماه پیشبنفش علی
0دسته چکت بخوره تو سرت همچین با پول می خرن هوففف
۹ ماه پیشبنفش علی
0انگار برای خوانندگی اومده بودن پیش ریون
۹ ماه پیشبنفش علی
0واقعا همینطوره آدما تا یه جیز ازت میخوان عادی حرف میزنن یا مظلوم بازی در میارن تا باهاشون مخالفت میکنی روی اصلیشون نشون میدن
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
مهناز
0وای میخوای بگه چه رنگیه🤣